Persbericht opbouw

/Persbericht opbouw
Persbericht opbouw2017-11-17T12:04:18+00:00

Heb je nieuws dat je wereldkundig wilt maken via de pers, dan is het versturen van een persbericht de geijkte weg. Een persbericht is een kort document met een informatieve tekst die de pers kan gebruiken als input voor een artikel of een bericht. Garantie voor plaatsing is niet verzekerd, maar niet geschoten is altijd mis.

De opbouw

Persberichten zijn bijna altijd volgens een vast stramien opgebouwd:

  • vermelding: —PERSBERICHT— en datum.
  • een pakkende titel: een titel die de lading dekt én nieuwsgierig maakt.
  • de inhoud van het bericht: feitelijke, duidelijke informatie met eventueel een of meer citaten van mensen die iets over de inhoud van je bericht hebben gezegd.
  • einde-melding: een duidelijke markering waar het bericht ophoudt, zodat er geen informatie in de krant of een tijdschrift verschijnt die helemaal niet bedoeld is voor publicatie.
  • noot voor de redactie: vermelding van de organisatie die het persbericht de wereld in stuurt, naam contactpersoon en hoe de bereikt kan worden, en eventueel informatie waar beeldmateriaal te krijgen of te vinden is.

Waar moet je op letten?

Persbureaus en redacties van kranten en tijdschriften krijgen talloze persberichten per dag. Je krijgt als verzender van een persbericht maar één kans en die kans duurt ongeveer twee seconden. Waar moet je op letten bij het opstellen van een persbericht?

  • Pakkende titel. Redacteuren scannen de koppen van de persberichten razendsnel en vissen alleen die berichten eruit die op het eerste gezicht de moeite waard lijken. Dat zijn berichten die nieuwswaarde hebben of inhoudelijk relevant zijn voor het tijdschrift of programma. Als dat niet meteen blijkt uit de titel van het persbericht, wordt het terzijde geschoven.
  • Korte en krachtige inhoud. Een goed persbericht is kort (hooguit één A4’tje) en bondig. De formulering is helder en actief (dus geen lijdende vorm). Behandel in volgorde van belangrijkheid: wie, wat, waar, waarom, wanneer en hoe. Meteen aan het begin moet duidelijk zijn waar het over gaat. Wollige, onheldere berichten verdwijnen onmiddellijk in de prullenbak. De inhoud kan zó overgenomen worden in een krantenbericht, of leent zich ervoor om verder bewerkt te worden door een redacteur, die er naar eigen inzicht het een en ander omheen schrijft (of weglaat). Vermijd jargon, reclame- en marketingtaal!
  • Goed gekozen citaten. Citaten maken een persbericht levendig en geven ook een zeker gewicht aan de inhoud van een bericht, als ze tenminste afkomstig zijn van iemand die er werkelijk wat over te zeggen heeft. Een citaat van iemand van de marketingafdeling zelf is geen goed citaat. Maar een citaat van een gezaghebbende buitenstaander is waardevol.
  • Op papier of digitaal? Een digitaal verzonden persbericht heeft als voordeel dat je het met één druk op de knop naar talloze ontvangers kunt verzenden. Het risico is echter groot dat het bericht in de spambox verdwijnt. Bovendien zal een ontvanger het bericht soms niet eens openen. Zorg voor een pakkend ‘subject’ om de leeskans te verhogen. Papieren persberichten worden behandeld als ‘echte’ post, en krijgen daardoor vaak net iets meer aandacht. Maar het vergt veel werk om een grote hoeveelheid papieren persberichten te versturen. Sommige organisaties kiezen voor beide opties, maar voor de ontvanger is dat vervelend. Die moet zijn kostbare tijd twee keer aan je bericht besteden. Dat kan precies zijn wat je wilt, maar de kans op ergernis is groot…
  • Heldere einde-markering. Geef in duidelijke letters (vet of hoofdletters) aan waar het persbericht ophoudt. Je wilt niet dat er informatie in de krant verschijnt die niet voor publicatie bedoeld is. Zet dus: “