Het bericht dat je partner van je wenst te scheiden, is een mededeling die niemand graag verneemt. De echtscheidingsprocedure kan dan al in werking zijn gezet. Maar een echtscheiding is meer dan alleen het tekenen van documenten en het wachten op een beslissing van de rechter. Scheiden is losweken, losmaken en loslaten.

In de meeste gevallen is het de wens van een van de partners in een relatie om te scheiden. Zelden beslissen beide partners samen hun relatie te beëindigen en ieder hun eigen weg te gaan. Wat de reden hiervoor ook mag zijn, bij de ander brengt de uiting van deze wens altijd een shock teweeg. Of de relatie overduidelijk niet meer goed verliep of dat de relatie voor de ander als heel goed werd ervaren, het bericht om te willen scheiden, haalt je hele wereld overhoop. De vertrouwde omgeving al dan niet liefdevol, is opeens weg. De overtuiging dat alles goed was of goed zou komen wankelt.
Hoe meer er wordt bekend door de ander, hoe dommer de verlaten partner zich voelt. De wereld zoals men die kende, voelt dan als nooit te hebben bestaan.

Vaak ziet men ook dat de verlaten partner niet de moed opgeeft en zal voorstellen om de relatie te repareren, daar waar nodig is voor degene die wenst te vertrekken. Sommigen zien al snel dat het geen soelaas biedt en anderen geven het nog een kans en doen ontzettend hun best om er uiteindelijk achter te komen dat de reden voor de herkansing niet gelegen is in liefde, maar in hoop en verlatingsangst bij de een en in schuldgevoel bij de ander.

Als dan inderdaad blijkt dat de relatie nog eens een kans geven niet baat en de partner toch bij het besluit blijft te scheiden, komt de woede als uiting van het verdriet omdat men verlaten wordt. Het hele register wordt dan opengetrokken om de partner die wenst te scheiden op zijn minst de pijn te laten voelen die de verlaten partner voelt. De rede is dan zoek, het is het gebroken hart dat in deze fase het verdriet en de angst uitspreekt.

Nadat de emoties voornamelijk gericht zijn geweest op de ex-partner die is weggegaan komt de verwerking geleidelijk aan op gang. Het schijnt dat de verwerking van een (echt-)scheiding te vergelijken is met rouwverwerking. De focus naar buiten toe, keert naar binnen met de kans depressief te worden. De realiteit laat zien dat de ex-partner weg is gegaan om niet meer terug te keren en confronteert de verlaten partner met het alleen zijn.

Het accepteren van de (echt-)scheiding heeft tijd en kracht nodig. En naarmate de nieuwe situatie meer wordt geaccepteerd, ontstaat ook de ruimte om een nieuwe manier te vinden om het nieuwe leven als gescheiden persoon in te richten. Maar er ontstaat ook ruimte voor vergeving. En met vergeving wordt niet aangegeven dat wat de ander heeft gedaan juist is, maar dat de handeling van de ander daar blijft waar het zich voordeed, in het verleden, en geen invloed heeft op het huidige leven als gescheiden persoon.

In het proces van acceptatie en vergeving ligt de kans om zichzelf te reviseren en een nieuw geheel naar eigen inzicht in te vullen hoofdstuk. “All of us face challenges in life. But we have to use our internal power to move forward and try to respond the best we can, keeping in clear sight what is important to us.” –Silda Wall Spitzer. Het einde van een relatie, betekent een nieuw begin voor jezelf.

 

Reacties

comments